Balıkların sahibi... [12 Şubat 2012 Pazar]

Aşağıdaki satırlardan, belki benim gibi siz de pay çıkarırsınız.

Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerini bilirsiniz, değil mi; hani evliyanın büyüklerindendir. İsmiyle anılacağı şehre küçüklüğünde geliyor ve 91 yıllık hayatını orada tamamlıyor. Asrının kutbu, yani yaşadığı dönemin en yükseği; talebelerinden binlerce velî zat yetiştiriyor. Kerametleri, nasihatleri, hikmetli sözleri ve ihlaslı amelleriyle meşhur oluyor.



Cüneyd-i Bağdâdî hazretleri, gittiği deniz kenarında bir Mecusi (yani ateşe tapan kişi) görüyor. Adam bol miktarda yem almış ve sudaki balıklara atmakta.
“Ne yapıyorsun böyle” diye sorunca Mecusi: “Balıkları besliyorum, sevap kazanacağım” diyor. Hazret-i Cüneyd: “İyi de senin sevap kazanman için evvelâ iman etmen lâzım. Sen Müslüman değilsin ki, hangi sevaptan bahsediyorsun?” diyor.
Mecusi bakıyor bakıyor ve: “Peki, benim bu balıklara yem verdiğimi o senin bahsettiğin Allah görüyor mu?” diye soruyor. Cüneyd-i Bağdâdî: “Vallahi billahi görüyor. Onun bilmediği, Onun görmediği bir şey yoktur ki” diyor...
O zaman Mecusi: “Bu da bana yeter” diyor...

Cüneyd-i Bağdadi hazretleri üç beş sene sonra hacda, bakıyor ki o Mecusi tavaf ediyor. “Senin burada ne işin var” diye soruyor. “O beni gördü” diyor adam ve şöyle anlatıyor:
“Sen gittikten sonra içimde bir nur parladı. Baktım ki balıkların hepsi Kelime-i şehadet getiriyor, ağaçlara baktım, Kelime-i şehadet getiriyor, ben de Kelime-i şehadet getirmeye başladım. Senin Rabbin beni gördü, O gördüğü için de buraya geldim...
Ve şimdi sana bir nasihat vereceğim: İyilik yap, denize at, balık görmezse, Hâlık (halk eden, yaratan) görüyor” diyor...



Şunu düşündüm bunu okuyunca: Denizdeki balığı besleyen ateşperesti gören Allah, insanlara yapılan iyilikleri görmüyor olabilir mi, bu hiç mümkün mü?
Kurtulmak için bir şey bile kâfi gelebiliyor ama, işte onun ne olduğu bilinmiyor!

.