Tevekkül [24 Aralık 2010 Cuma]

Geçen gün aklıma takılıp kaldı. Dedim ki; ya her duamıza dünyada karşılık bulsaydık, acaba neler olurdu?..
Gerçekten de bir büyük facia olabilirdi, çok kimse için felaket olabilirdi...
Bir insan elini açsa; ne istese olsa, neyi arzu etse kavuşsa!
Düşünen kişi; “aman Allah’ım” diyerek ürperir bu ihtimale, çünkü şunu bilir; kendisi, bir kudurmuş hayvanın kafesidir!..
Onu azdırmak, gemi azıya aldırmak, uçurumların başında dizginleri çekememek anlamına gelebilir!



Bazıları da sınav üstüne sınavlardadır ve sabırlardadır...
Seher vakitlerinde; gözünde bir damla, dualardadır...
İçinde pusu kurmuş kitleyi aldıklarından bu yana yıllar geçmişti genç kızın. Artık hastane koridorları bildik, doktor kapıları tanıdıktı; ya tekrarlarsa, ya başka bir yerinde de görülürse!.. Kontroller, kontroller; zamanı birbirine düğümlenmiş raporlar ve hatta, sen daha şu tahlili yaptırmadın mı, azarlamaları...



“Çok garip, diye düşündü... Araları bir seneye uzayacağı gün, ca 125 yüksekliği yüzünden kontrollere 3 ayda bir devam etmek zorunda kaldık... Ve iki sene sonra, bugün, ca 125 normal sınırlara inmiş, fakat bu defa ca 19 fırlamış!..
Bu bir sınav gerçekten... Sabrı da, sınavı da verene şükür...”



“Tam biri düştü derken diğeri yükselmiş” dediği babası ise;
“Sevilmek kolay mı?” Dedi!..



Stop
Muammer Erkul
24 Aralık 2010 Cuma