Eksonya’yı batırmak -2- [21 Mayıs 2010 Cuma]

Eksonya lafını (ölmüş iş) anlamında söylemiştim dün, organizasyon kurucuları için... Bu söz sadece network iş ağı için değildi; hemen her çalışma grubu için geçerlidir.
Dünkü yazı; “önce kendin hayatta kalmazsan başkalarına yardım edemezsin”, diyordu... Bugünkü de ona yakın ve çok önemli bir şey söyleyecek:



Misal; en iddialı futbol takımını kurma işini sana verdiler...
Takımı sen çalıştıracaksın, herkesin yediğine içtiğine dikkat edeceksin, sevinçlerine üzüntülerine ortak olacaksın, onlarla uykusuz kalıp, onlarla yorulup, onlarla ter dökeceksin... Onların hayallerine kendi hayallerini katacaksın, onların mukavemetini yükseltmek için sen de onlarla birlikte dayanıklılık antrenmanları yapacaksın. Hırslarına mağlup olmasınlar diye, kişiliklerini geliştirmek için inanılmaz bir gayret göstereceksin... Hedeflerin onların hedeflerine paralel, onların hedefleri de seninkilere bağlı olacak...

Peki bütün bunları yapmak için ilk önce ne yapacaksın?
Cevap: Bunları, kimlerle yapacağını seçeceksin!



Seçmelerde bulunmak, yani bir stadyum önüne gelmiş ve senin verebileceğini söylediğin her şeyi alabileceğini söyleyenler arasından; başaracağına inanacağın kişileri seçmek, belki de en önemli iştir!

Sahaya salacağın oyuncunu doğru seçmek; savaşa süreceğin atını seçmek kadar önemlidir!

En tatlı bakanı, en güzel huyluyu, en çok ağlayanı, en fakir olanı, en yakın akrabanı mı seçerdin milli takım kurarken?
Peki, işini kurarken neden böyle düşünmüyorsun? Neden en fazla sevip, acıdığının başını okşamakla haftalarını boşa geçiriyorsun?

Takıma girecek, yani doğrudan üzerinde çalışabileceğin oyuncu sayın bellidir: Sen en çalışkan olanı, sana en tabi olanı, senden motive olanı, isteği, azmi, sabrı, hedefi ve buna ulaşmak için sebebi olanları kadrona seçeceksin!



Stop
Muammer Erkul
21 Mayıs 2010 Cuma