Büyüdüğün gün [02 Kasım 2007 Cuma]



Büyüyeceksin...
Büyüdükçe, büyüklüğün ne demek olduğunu öğreneceksin!
Büyüyeceksin;
Çoğu çocuklar gibi, büyük olduğunu ispat gayretinden kurtulacaksın!
Büyüceksin; büyük olmanın ne demek olduğunu; küçük olmanla hissedeceksin, hem de bütün zerrelerinde... Ve o zaman İbrahim, derken, İsmail derken, Yusuf derken, Yunus derken, Eyüp derken, Musa derken, İsa derken bile dilinde bir kor ateş bulacaksın!



Edebiyat; yellenmek gibi güzel!..
Bir de seni yelleyen varsa etrafında!..
Bir gün fark edeceksin; yanlışı alkışlayanlar yanında, bilmediğini alkışlayanlar yanında, anlamak istemediğini alkışlayanlar yanında, tercih etmen ve dikkat etmen gereken; sana batan sözlerdir!..
Aynalar; hayal âlemidir...
Efelenip şöyle bir yürüsen üzerine, yüzün kesilir!
Hatta elin, dilin kesilir!



Edebiyat yapmak zorunda değil kimse, yap deseler bile!
Elektrik trafosuyla oynamak zorunda da değil!
Her harf bir atom gibi; onları yan yana dizerken korkmuyor musun?..
İsimleri yazarken eli, söylerken dili titremeyen nereden bilecek; Ali derken ve Osman ve Ömer derken, Ayşe, Fatma derken ürpermeyi?..



Bir köpek, sahibinin sesini tanımaz mı?..
Bir köle, efendisinden nasıl söz eder?..
Çocuğunun gittiği okulun müdür muavininin bile önünde ceket iliklerken... Apartmanın yöneticisi bile “bilmem ne bey” iken; uğruna âlemlerin yaratıldığı aleyhissalâtü vesselâm Kâinatın Efendisi’nin “her biri birer yıldızdır” dediği büyüklerin ismini; sanki mahalle takımının oyuncusu veya sınıf arkadaşınmış gibi zikretmek edebe sığar mı?



Şarkı dinleyerek, şarkı söyleyerek Rabbimi buldum, diyen elbette yalan söylüyor!
Akıl, gözünün gördüğünü takip ediyor çoğu zaman, ama göz aldanıyor. Doğunun uzağında, havada duran adam görüyor da göz; bu uçan putperestin içindeki karanlığı fark edemiyor!



Derler ki; “Hazret-i Yûnus, bir basamak daha yükseldeydi, hep susacaktı, hiç konuşmayacaktı!..”
Büyüyeceksin bir gün. Ve büyüdükçe, “büyüklüğün” ne demek olduğunu öğreneceksin! Büyüyeceksin yakında ve pek çok çocuğun yaptığı gibi, “büyük olduğunu ispat gayretinden” kurtulacaksın!.. Senden duyduğuna inanmaz ki insanlar, kendi fark ettiklerine inanırlar!



Büyüceksin ve küçücük bir atomun dünyayı uçurabileceğini anlayacaksın!
Ve o zaman isimler ile cisimler arasındaki bağı bulacak...
Manayı şarkılarla aramayacaksın



Stop
Muammer Erkul
02 Kasım 2007 Cuma


Yorum ekle

MESAJ YAZMADAN ÖNCE:


Dikkat : Buraya yazdığınız yorumlar, onaylandıktan sonra yayınlanmaktadır. Yorumunuzda, gerekli görüldüğü takdirde değişiklik, düzeltme vb. yapılabilir. Yorumunuz hiç yayınlanmayabilir. Bu konuda anlayışlı olmanızı rica ediyoruz.


Türkçe yazanlar için hatırlatmalar:
  • Cümle büyük harfle başlar, nokta ile biter.

  • Noktadan sonra boşluk bırakılır, yeni cümle başlar.

  • 'gelcem, gitcem, gidiyom' denmez 'geleceğim, gideceğim, gidiyorum' denir.

  • 'Herkez' denmez 'herkes' denir.

  • 'bU şEkiLDE' yazmak sadece okuyanı yorar.

  • 'Yanlız' değil 'Yalnız' denir.

  • 'ğ' harfi 'g' şeklinde yazılmaz.

  • 'Dahi' anlamındaki 'de' ayrı yazılır. Yani 'Bende, sende' denmez, 'Ben de, sen de' denir.

  • 'Geldimi?' yazılmaz 'Geldi mi?' yazılır. Soru takıları ayrı yazılır. 'OKmi?' değil, 'Tamam mı?' denir.

  • 'ahmet, belgin, duru' denmez. 'Ahmet, Belgin, Duru' denir. Özel isimlerin, illerin, ülkelerin ilk harfleri büyük yazılır.

  • 'ki' eki, bağlaç olarak kullanılıyorsa ayrı, ilgi zamiri ve yapım eki olarak kullanıyorsa birleşik yazılır. Ayşe'ninki, evdeki, sabahki, dünkü, bir de baktim ki.. gibi.

  • 'v' yerine 'w' yazılmaz.


'Vazgeçtim, yazmıyorum' demeyin. Öğrenmesi çok kolay ;-)


SİTEDE ARAMA

© muammererkul.com   Yayına başlangıç tarihi : 19 Ocak 2008    İletişim: muammer@muammererkul.com

JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval