Gideceksen... [23 Aralık 2001 Pazar]

Haydi git! Beyaz atın üstünde doludizgin; çiçeklerin boynunu ezerek, kırarak git...
N’olur işkence etme... Mahmuzla şu atını; hadi git gözlerimden, ufkumu yırtarak git!..
.....
Haydi git! Beyaz atın üstünde doludizgin,
Çiçeklerin boynunu ezerek, kırarak git!..
Gideceksen, hadi git beyaz atın üstünde doludizgin; kırarak, ezerek git boynunu çiçeklerin!..
N’olur işkence etme... Mahmuzla şu atını,
Haydi git gözlerimden, ufkumu yırtarak git!..



Sen gidersen...
Sen gidersin, ne kalır ki ardında?.. Ve kim kalır?.. Ve ne görür gözlerim; gün giderse günümden?..
.....
Bıraktığın; eserindir. Ve geride, eserin kalacaktır... Sessizliğin içinde; son çığlığın yankılanacaktır!..
Bir ölüm sükûtuna terkederken burayı,
Bu güller diyarından, aman; haykırarak git!..



Kan köpüren denizler taşarken gözlerimden
Islatırsa saçını, silip, tarayarak git!..
Tek kefeli terazi, ne tartar?.. Hesapsızlığın hesabı, eşitsizliğin dengesi mi var?.. Üstünün kirlenmesinden çekinen kasapla denk mi; boynunu kurtaramayan koyun?..
.....
Bayramındır; yangının yerinde tüten duman...
Al çıranı, gölgeni bari bırakarak git!..



(Velhasıl;)
Gideceksen...
Haydi git! Beyaz atın üstünde doludizgin,
Çiçeklerin boynunu ezerek, kırarak git!..
N’olur işkence etme... Mahmuzla şu atını,
Haydi git gözlerimden, ufkumu yırtarak git!..
Bir ölüm sükûtuna terkederken burayı,
Bu güller diyarından, aman; haykırarak git!..
Kan köpüren denizler taşarken gözlerimden
Islatırsa saçını, silip, tarayarak git!..
Bayramındır; yangının yerinde tüten duman...
Al çıranı, gölgeni bari bırakarak git!..


Stop
Muammer Erkul
23 Aralık 2001 Pazar