Gül bahçesi pâre pâre kor açmış [19 Aralık 2001 Çarşamba]

Menzilim karanlık, insiz ve cinsiz;
Jiletli yollarda kanlı izlerim!
.....

Yolumun ilersi yol bile değil.
Yol; bir olgu, yol; geçilmiş ve geçilecek yer...
Yol; açılmış, temizlenmiş, geçilmeye izin vermiş mahaller...
Yollar seni hedefe, menzile ve mekâna götürecek çizgiler.
Ve ben!.. Sıradışı, gidilmemiş bir yolun yalınayak yolcusu...
Ve ben; yüzü bilinmeyene dönük kişi, sırrı fâş etmekten âciz, ademe koşan âdem!
.....

Dizginsizdir dilim, sözüm izinsiz;
Yaramı bağrıma basar gizlerim!



Dikenler saplanmış içime yaaar yar;
Gül bahçesi pâre pâre kor açmış...
.....

Acı; canevime çivi çakan kiracı!
Acı; içimde nefes, acı; gözümde ışık, acı; başımda fikir, acı; uykumda rüya...
Muhafızsız kervanın tepesinde savrulan haramîler güruhu.
Acı; bende olan herşeyle takas isteyen riya!
Acı; söküldükçe kendine sarılan yumak!
Acı; damarlarımda kezzap, bedenimin tuzruhu...
.....

Hayat dedikleri kaç karış ey yar;
Çilesiyse bende kulaç kulaçmış?



Bir mavi gezegen kamere mâşuk,
Oysa onu çeken güneşmiş eyyvaahh!
.....

Işık... Nerden gelir ve kime gider?..
Işık, sima bulamazsa semada karanlıkta kaybolur!..
Sen ki; seni gören göz yoksa sanki yoksun, sanki yoksun, yoksun sanki evrende...
Ben bakmazsam gözüne kayıp adadır yüzün; gözün kendini görmez!
Benimle mânâ bulur bana sattığın hüzün.
.....

Artık gönül kırık hisler buruşuk;
Dünkü dolunaylar çöllerde seyyah!


Stop
Muammer Erkul
19 Aralık 2001 Çarşamba