Su gibi [04 Ocak 2000 Salı]

Su gibi


Şimdi sen “su” olduğunu düşün. Su kadar özel, su kadar faydalı ve su kadar çok,  tükenmez...



İnanıyorum ki gerçekten de öylesin.
Ama ister çeşmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; dibi  olmayan bir kovayı dolduramazsın.
Yani seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın...



Unutma;
Daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin...
Gürültünün parçası olursun sadece!..



Suyun yanında olanlar suyu en az içenlerdir. Çünkü; “su nasılsa burda, lüzum  yok ki suyu kana kana içmeye” diye düşünürler...
Aynen, sesini sürekli duyanların seni dinlemedikleri gibi!



Ormandaki hiç bir hayvan, ırmağın gürültüler koparan yerinden su içmeye  çalışmadı şimdiye kadar. Hepsi, hep sabahın en sakin anını bekledi; suyun  durgun yerlerini bulabilmek için.
Gittiler ve sakin sakin ihtiyaçlarını giderdiler;
Onlar için en uygun olan, kendi istedikleri zamanda...

Sen, hep bir su olduğunu düşün.
Su gibi güzel, su gibi yararlı, su gibi vazgeçilmez...
Ve su gibi hayat kaynağı olduğunu düşün.
Ama su gibi yaşatıcı ol;
Su gibi yıkıcı, sürükleyici ve öldürücü değil!..

Sen bir su ol...
Ama rahmet ol;
Afet değil!

Su isen tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma, ocaklarını söndürme;
Sana “felaket” denmesin!
Su isen bir bardağa sığabil ki;
Damarlara giresin!..

Su; Yüce Mevla’nın insanlar için yarattığı en büyük nimetlerden biri... Unutma;
Ve suya benzediğini unutma.
Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi faydalı, su gibi lüzumlu ve su gibi  bitmez-tükenmez olduğunu da unutma.
Ayrıca su gibi sakin olabileceğin gibi, su gibi de “kıyametler” koparıcı  olabileceğini unutma...
Unutma;
Senin işin rahmet olmak, afet değil!

Vadiler varken önünde ve ovalar varken, yayılabileceğin;
Küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bölebiliyorsan, hayat  verirsin çevrene.
Ve yaşayabilirsin dünya dönmesine devam ettiği müddetçe.
Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen; korkulan ve kaçılan olursun seller, afetler  gibi.

Tercih elindeydi hep ve hep de “senin” ellerinde olacak...
Ya tutmayı öğreneceksin dilini; veya hiç durmadan konuştuğun için, sadece  bomboş ve anlamsız sesler çıkartan birisi olduğunu zannettireceksin çevrendeki  insanlara!

Ama yapman gereken şu, değil mi;
Düşüneceksin ne zaman ne söyleyeceğini. Düşüneceksin kimin dinleyip  dinlemediğini, kimin anlayıp anlamadığını. Düşüneceksin anlatmak istediklerinin  ne kadarını anlatabildiğini... Hatta anlayanların anladıklarının da senin  anlattıklarının ne kadarı olduğunu düşüneceksin...
Ve konuşmak için en uygun zamanı bekleyecek, en az ama an uygun kelimeleri  seçmeye çalışacaksın...

Ahmak olmayan yolcuların, önceden aldıkarı biletleri ceplerinde olduğu halde,  saatlerini kontrol ederek, vakit yaklaştığında, vapurun kalkacağı iskelede hazır  olmaları gibi, sen de fikrini bindireceğin kişinin “kıyıya yanaşmasını”  bekleyeceksin!..
Demeyeceksin; “Ben canım isteyince giderim iskeleye, vapur da o saniyede  gelmek zorunda!..”
Demeyeceksin; “Ben aklıma geleni aklıma geldiği biçimde söylerim. Karşımdaki  de değil duymak, değil dinlemek, anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda!..”

Keşke öyle olsaydı.
Keşke haklı olsaydın, ama maalesef değil...
Ağzını açıp “Şelaleden dökülen suyu” içmeye çalışan bir tavşan gördün mü hiç?..
Veya önüne çıkan ağaçları dahi sürükleyen bir selden susuzluk gidermeye  uğraşan bir ceylan gördün mü?
Kaplanlar bile içebilmek için suyun durulmasını bekler;
Beyni olan her yaratık gibi!

Hadi... Sen şimdi “su olduğunu” düşün, ve kendini “su gibi” hisset...
Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi berrak, su gibi yararlı... Su gibi hayat kaynağı  ve su gibi bitmez-tükenmez olduğunu hatırla...
Ama yine su gibi “bir küçük bardağın içine” sığdır ki kendini;
Girebilmeyi öğren insanların damarlarına.

Hayat ver...
Vazgeçilmez ol!

-------------------------------------------------------

İyi düşünelim diye bazı sorular göndermiş Celal Ünver. Hem de iyi sorular...
Tavsiye ederim iyi okuyun, ve iyi düşünün...

* Bu yılınızı iyi geçirdiniz mi?
* Sağlıklı olduğunuz için hiç sevindiniz mi?
* Bu yıl gün ışığı ile hiç uyandınız mı?
* Kaç defa güneşin doğuşunu izlediniz?
* Hiçbir sebebi yokken kaç kişiye hediye aldınız?
* Kaç sabah yolda gördüğünüz bir kediyi okşadınız?
* Yeni doğmuş bir bebek bu yıl hiç parmağınızı sımsıkı tuttu mu?
* Ve siz o bebeği kokladınız mı?
* Yaz gecelerinde ne çok yıldız olduğuna şaşırdığınız oldu mu?
* Bu yıl kendinize kaç oyuncak aldınız?
* Kaç defa gözlerinizden yaş gelene kadar güldünüz?
* Bu yıl... Bu yıl yaşlı bir ağaca sarıldınız mı?
* Çimenlerin üzerine uzandığınız oldu mu?
* Ya da çocukluğunuzdan kalan bir şarkıyı mırıldandınız mı?
* Bu yıl suyun üzerinde taş kaydırdınız mı hiç?
* Ve hiç kuşlara yem attınız mı?
* Bu yıl dalındaki bir çiçeği koparmadan hiç kokladınız mı?
* Bu yıl kaç defa gökkuşağı gördünüz?
* Ya da hediye verdiğiniz bir çocuğun gözlerindeki ışığı?
* Kaç defa mektup yazdınız bu yıl?
* Ve kaç mektubunuza cevap aldınız?
* Eski bir dostunuzu aradığınız oldu mu?
* Kimseyle barıştınız mı bu yıl?
* Siz, aslında mutlu olduğunuzun kaç defa farkına vardınız?
* Ve...
İyi bir yılın, bunlar ve bunlara benzer birçok “KÜÇÜK ŞEY”e bağlı olduğunu hiç  düşündünüz mü?..
Yayılın çimenlerin üzerine...
Ve acele edin.
Çünkü er ya da geç;
Çimenler yayılacak üzerinize!
(Jaques Prevert)

Stoplayanlar
Fatma Aksel-Eskişehir, Kübra Türk-Bağcılar, Zeynep Akbulut-Ankara, Seleddin  Aydın-Sarıkamış, Aybala-Kahramanmaraş, Zeynep A.Çakır-Antakya, Tuncay Akdeniz-İstanbul, Nuray Şimşek-Emine Kantarcı-Arnavutköy, Gülbeyaz Bozkurt,  Süleyman Eldeniz-Kıbrıs, Fatma-Yalova, Seher Gürcan, Kanber Taşlı-İstanbul,  Halil İbrahim Sakarya
 

 Stop
Muammer Erkul
04 Ocak 2000 Salı
 

İyi düşünün.