Seyir Defteri - 28 Eylül 2008 (Kaplumbağa'cıklarım)

Çimende zor görülüyorlardı. Güvem eriklerinin (çakal eriği) arkasındaydılar...
-Yavrulardan biri burada!..
-Aa bir tane daha... Aaa bir tane daha, bir tana daha... İşte bir tahe daha!..
Hepsini bir kutuya doldurup; terastaki kocaman saksıdaki zeytin ağacının dibine getirdik... Küçük bebekler gibi üst üste çıkıp bir yere gitmeye, veya toprağın altına girmeye çalışıyorlardı...

Minicik bunlar; bir gözlük camı kadar, bir ceviz kadar, bir gazoz kapağından az irice, 2-3 santim kadar...
Boyları anlaşılsın diye dokuz tanesini bir avucuma, bir tekini de diğer avucuma koydum, görüyorsunuz.

İlginç bir duygu...
İlginç olan (28 Eylül 2008) Pazar günü, Ramazan Bayramı arefesinden önceki gün, yağmurla geçen haftanın ardından gözüken ılık güneşi gören pek çok yavrunun ortaya çıkması ve onlara rast gelmemiz...
İkinci ilginç duygu ise;
Bütün kaplumbağaların havaya kaldırıldıkları zaman, ayakları yerden kesildiğinde ilk tepkilerinin "su koyvermek" olması!..
Şu on tane kaplumbağacıktan da 4 veya 5 tanesi anında "çişini" ve bir tanesi de "kakasını"sını yapıyor elime...
E bunlar bebeek!
:)

İki sene öncesine kadar (tarla veya cadde kenarlarında) bulduğum koca koca kaplumbağaları bahçeye getirmiştim. Çünkü insanlar dikkat etmiyorlardı. Arabalarla eziyorlar, toprağı sürerken öldürüyorlar, veya hayvanlar tarım ilaçlarıyla zehirleniyorlardı...
Getirdiklerimden biri kaçmış, biri de uçup kaybolmuştu sanki. Biri ise yer değiştirmekte acele edince çim biçme makinesinin altında kal(mış)tı!..
Üç tanesi yaşıyor yıllardır; ikisi dişi...

Bu sene bahçede yavrular var. Birinin kabuğunu çatlatmıştım kaza ile ama, iki günde kaynadı...
Bunlardan kaçı hayatta kalır bilemiyorum.
Benim işim sadece üzerlerine basmamaya çalışmak!
.....
Hadi bakalım "maşallah" deyin (şimdilik) ONUZ'larıma!..

M:)))