Seyir Defteri - 23 Mayıs 2008 (Personel resimleri)

Çarşamba günü baktım ki, Ahmet abi yeni bir "BİLGİLENDİRME" notu yazmış.
Her halde gene reklam var sayfalarda, yazı yedeğe kaldı, onu bildiriyor, dedim.
Açtım, konu o değil. Bir de kibar ki, sormayın. Şöyle diyor:
"Muammer abiciğim, 22 Mayıs Perşembe günü saat 11:00'de gazetede kurulacak bir stüdyoda bütün yazarlarımızın gazete için resimleri çekilecek. Mümkünse bekliyoruz efendim." 
Türkiye Gazetesi , Ahmet Demirbaş

İyi...
Sabah kalktım.
Yıkanıp paklandım. Koku bile sürdüm, resim belki daha iyi gözükür, diye...
Evden çıktım. Tam otobana girmek üzereyken aklıma geldi ve ne olur ne olmaz diye Ahmet abiyi aradım;
"Bir değişiklik yok değil mi, geliyorum" dedim...

Dedi ki;
-Kardeşim, siz YAZARSINIZ, biraz da OKUR olsanıza!.."
-Ne oldu ki? Dedim...
-Benim bugün izin günüm, sabah ben de gittim, çekimler yapıldı ve eve döndüm. Sana yazdığım mailde saat kaçta gel diyordu?..
-Saat yazmıyordu, dedim...
-İyi baksaydın görürdün, dedi...
-Mail sayfasının ARKASINA yazmışsındır belki, dedim!
(Arkasına filan yazmamış da, nasılsa sabah 11'de kimse gelmez diye ben es geçmişim!..)

-Senin gibi gelmeyenler vardı, kalanlar için yarın yani cuma günü 14.00'te yeni çekimler yapılacak. Ama bina önündeki toplu çekimleri kaçırdın, dedi.
Ben yolun kenarında kaldım öylece...
-Üzerinde ne var, dedi sonra...
-Mavi tişört, siyah gömlek ve kot...
-Herkes ceketli, kravatlı çektirdi...
-Ömer de kravat takmış mıydı peki?
-Ömer'in sakalları uzamıştı, traş ettirdiler. Sonra da Nuh abi gördü; "kravat tak yeniden çektir" dedi...
-Hımm, benim de ceket giyip kravat takmam lazım yani!..
...
Nerden bulayım ben şimdi ceket; eldekilerin biri kışlık, biri eski, biri demode, bir kaçı da bilmem kaç kilometre uzakta...
Sanki damat olacakmışım gibi ceketçi peşine düştüm o saatten sonra!..
-Nasıl bir şey istiyorsun? Diyor adamlar...
-Şöyle kot üstüne giyilecek bir şey olsun, rahat gözüksün, patron tipli olmasın!..
Sonunda... Doğduğundan beri beni bekleyen bir takım elbise gördüm ve kıyamadım aldım!

............... 
Gazetemizin yazarlarından, ve "ŞEHRİYÂRÂN" serisindeki menkıbeleri kaleme alan Abdüllatif Uyan...
Yine gazetemiz yazarlarından (oturan) Mehmet Oruç, ki "KÂİNATIN EFENDİSİ", "HUZURUN KAYNAĞI AİLE" ve "DİYALOG TUZAĞI" kitapları meşhurdur...
............... 

 Cuma günü, saat 14.00.
Holding binamızın şahane VIP salonu... Kameranın karşısında Ahmet Sağırlı; "biraz sağa, şimdi azıcık sola, tebessüm" ricaları...
Sırada bekleyen iki kişi; Mehmet Ali Özbudun ve hep aydınlık gözlerle bakan Hasan Sarıçiçek.
Hasan abi karşıdan beni motive ediyor!
Büyük flaşlar altında çekilen boy resimleri...
Cahit Eroğul ve Bilgehan Can da orda; hadi ben saati görmedim ama sanki Spor servisini dün çağırmayı unutmuşlar!..

Benim fotoğraflarım çekilirken Osman Ünlü gelmiş, acelesi olduğu için öne almışlar. Ben de Osman abinin resimlerinin nasıl çekildiğinin fotoğrafını çektim (yukardaki ilk resim)... Sonra da birlikte geçen eski günleri yadettik.
Anadolu Ajansı binasının üst katındayken Bizim Sayfa ile Türkiye Çocuk Dergisi aynı katı kullanıyorduk. Bizler, yani "Çocuk"çuların çoğu, nasihat işitiriz korkusuyla(!) Bizim Sayfa'cıların kapılarının önünden sıvışırdık!..
"Eskiler kıymetlidir" dedi Osman abi...
Kol kola asansöre binip yukarı çıkmadan önce, fotoğraf çekimine giden Muhsin Abay abiyle iki laf ettik..

Koridorda karşılaştığımız Beykoz'lu Şevket bile;
-Sen misin komşu, deyince anladım ki, ara sıra kravat takmalıyım!..

Daimi duraklarımdan Abdüllatif Uyan'ın odasında Veli abi vardı. Sehpa üstü ikramları götürürken bitişikteki odasından Mehmet Oruç da geldi...
"Muammer'i ilk defa görüyorum böyle takım/kravat. Bu manzara kaçmaz, dedi...

Siteye koyduğum bu resimler işte böyle doğdu ve hikayesi böyle gelişti...
:)