Duygu Bahçemiz (SÖZ BİTER! - Ali Ekiz)

Söz biter mi?

Yiterse insan, aramazsa kendini,arayamazsa... Ve birgün, yolu düşerse aynanın karşısına...

Ne olur?

Yitmediğinizi iddia edebilir misiniz? Şu an bu yazıyı okurken orada olduğunuzu iddia edebilir misiniz? Hiç mutlu oldunuz mu? Ağlayabiliyor musunuz?

Ağlayamıyorsa, mutluluğu tanıdığını iddia edememeli insan ve kendini duyumsadığını da. Aklın gönlün içinde eridiği dakikalardır en mutlu anlar. Ve bir kardeleni, en iyi güneşin ışınları anlar!

Kolay değildir var olduğunu hissedebilmek; yerde yuvarlanan madeni bir paradan kendini ayırt edebilmek. Hepimiz bir madeni para gibi var olduğumuz yanılgısına düşeriz ve çoğumuz hiç anlayamayız bir madeni para gibi var olmadığımızı.

Gariptir nefes almak; çoğu zaman hiç fark etmeyiz burnumuzdan girip ağzımızdan çıkan havayı. Sanırız ki, avuçlarımızdadır yaşam.

Gariptir nefes almak; çaktırmaz fakat avuçlarındadır yaşam.

Maskeler...

En ciddi maskeler fark edilmeyenlerdir; ne takana ne bakana... Ve bilinenin aksine, palyaçolardır en üryan halleriyle dolaşan toplumun damarlarında. Çünkü farkındadır onlar taktıklarının... Ve farkındadır insanlar baktıklarının...

Yiterse insan, aramazsa kendini, arayamazsa... Ve birgün, yolu düşerse aynanın karşısına...

Ya kaçar ya susar!

Sanılır ki; kolaydır kaçmak ve elbette zordur aynaya bakıp susmak. Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır. At koşar, insan konuşur... At yorulur, insan durulur... Aslında susmak farkına varmaktır, susmak aslında haykırmaktır... Ne olduğunu.

Evet, SÖZ BİTER!

Palyaçonun bağdaş kurup ağladığı andır sözün bittigi yer!

Ali Ekiz